تبلیغات
جهان فوتبال

جهان فوتبال
 
نویسندگان
نظر سنجی
شما طرفدار کدام تیم هستید؟






ورزشگاه ومبلی(به انگلیسی: Wembley Stadium) یک ورزشگاه است که در منطقه ومبلی قرار دارد در این ورزشگاه بازی‌های تیم ملی فوتبال انگلیس انجام می‌شود این ورزشگاه گنجایش ۹۰،۰۰۰ نفر را دارد که در اروپا مقام دوم را را دارد.

ومبلی

محل

لندن، انگلستان

تاریخ بازگشایی

تاریخ بازسازی

۲۰۰۷

تاریخ خراب شدن

۲۰۰۰

مالک

اتحادیه فوتبال انگلستان

نوع زمین

چمن

هزینه ساخت

۷۹۸ میلیون پوند

(۲۰۰۷)

گنجایش

۹۰۰۰۰ نفر

مستاجرها

· 

· 

· 

· 

· 

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ شنبه 14 دی 1392 ] [ 12:27 ] [ محمد ]

کاکا

شناسنامه

نام کامل

ریکاردو ایزکسون داس سانتوز لیته

زادروز

۲۲ آوریل، ۱۹۸۲ «۲۷ ساله»

زادگاه

برازیلیا،  برزیل

قد

۱٫۸۶ متر

اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی

رئال مادرید

شمارهٔ پیراهن

۸

پُست

هافبک تهاجمی

باشگاه‌های جوانان

1994-2000

سائو پائولو

باشگاه‌های حرفه‌ای

2001-2003
2003-2009
2009-

سائو پائولو
آ.ث.میلان
رئال مادرید

59(23)
193(70)
22(8)

تیم ملی

۲۰۰۲-

 برزیل

82(27)


ریکاردو ایزکسون داس سانتوز لیته ملقب به کاکا متولد ۲۲ آوریل ۱۹۸۲ در شهر برازیلیا، پایتخت کشور برزیل و بهترین فوتبالیست جهان در سال ۲۰۰۷، بازیکن تیم ملی برزیل و رئال مادرید اسپانیاست.

دوره نوجوانی و جوانی خود را با عضویت در تیم باشگاهی سائوپائولو سپری کرد و از ابتدای سال ۲۰۰۱ عضو تیم بزرگسالان این باشگاه شد و در ۱۳۱ بازی رسمی ۴۸ گل برایشان زد. الگوی او در فوتبال به گفته خودش: هموطنش «رای» که باشگاه سابق او نیز سائوپائولو بوده است. وی در ژوئن ۲۰۰۳ تیم خانگی اش یعنی سائوپائولو را ترک و به میلان، یکی از بهترین باشگاههای حال حاضر ایتالیا و اروپا پیوست.و در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۰۹ قرارداد ۶ ساله ای به ارزش ۵۶ ملیون پوند با رئال مادرید منعقد کرد. در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵ روز جمعه ساعت ۱۹ به وقت برزیل ریکاردو کاکا در حضور حداقل ۶۰۰ مهمان با کارولین ۱۸ ساله فرزند نماینده کمپانی «دیور»،در شهر سائوپائولوی برزیل ازدواج کرد.

کاکا در مصاحبه با مجله نوولا ۲۰۰۰ ازدواج با کارولین را بهترین تصمیم خود بعد از پیوستن به میلان عنوان کرد.این تک ستاره برزیلی گفت: «برزیل،میلان و کارولین به همراه خانواده ام زیباترین چیزها در زندگی ام هستند و آنها را عاشقانه دوست دارم. ۲۳ دسامبر بی نظیرترین روز زندگی ام بود. خوشحالم که در شهر سائوپائولو با کارولین ازدواج کردم.»

وی به عنوان سفیر غذا در سازمان ملل برای کمک به کودکان محروم مشغول به کار است.




طبقه بندی: بازیکنان،
[ سه شنبه 10 دی 1392 ] [ 12:41 ] [ محمد ]

 

ورزشگاه المپیک مونیخ

نام کامل

ورزشگاه المپیک مونیخ

محل

مونیخ

تاریخ شروع ساخت

۱۹۶۸

تاریخ بازگشایی

۲۶ مه ۱۹۷۲

مالک

دولت کشور آلمان

گرداننده

مجموعه ورزشگاه المپیک مونیخ

نوع زمین

چمن مصنوعی

گنجایش

۶۹٬۲۵۰ نفر

مستاجرها

خانه

بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲
باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (۱۹۷۲–۲۰۰۵)
باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ (۱۹۷۲–۲۰۰۵)

ورزشگاه المپیک مونیخ (به آلمانی: Olympiastadion München) ورزشگاهی در شهر مونیخ است.

این ورزشگاه در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۵ ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است. همچنین بخشی از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ و جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ نیز در این ورزشگاه برگزار شده‌است.

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ دوشنبه 18 آذر 1392 ] [ 12:24 ] [ محمد ]

رائول گونزالس

شناسنامه

نام کامل

رائول گونزالس بلانکو

زادروز

۲۷ ژوئن ۱۹۷۷(۱۹۷۷-06-۲۷) ‏(۳۳ سال)

زادگاه

مادرید،  اسپانیا

قد

۱٫۸۲ متر

اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی

شالکه ۰۴

شمارهٔ پیراهن

۷

پُست

فوروارد

باشگاه‌های جوانان

۱۹۹۰-۱۹۸۷
۱۹۹۰-۱۹۹۲
۱۹۹۲-۱۹۹۴

San Cristóbal de los Ángeles
اتلتیکو مادرید
رئال مادرید

باشگاه‌های حرفه‌ای

۱۹۹۴
۱۹۹۴
۲۰۱۰-۱۹۹۴
۲۰۱۰

تیم سوم رئال مادرید
تیم دوم
رئال مادرید
رئال مادرید
شالکه ۰۴

۹(۱۶)
۱(۰)
۵۵۰(۲۲۸)
۰(۰)

تیم ملی

۱۹۹۴
۱۹۹۵
۱۹۹۵-۱۹۹۶
۱۹۹۶
۱۹۹۶-۲۰۰۶

 اسپانیا زیر ۱۸ سال
 اسپانیا زیر ۲۰ سال
 اسپانیا زیر ۲۰ سال
 اسپانیا زیر ۲۳ سال
 اسپانیا

۲(۴)
۵(۳)
۹(۸)
۴(۲)
۱۰۲(۴۴)

رائول گونزالس بلانکو (معروف به رائول)، (متولد ۲۷ ژوئن سال ۱۹۷۷، شهر مادرید در کشور اسپانیا) فوتبالیست اسپانیایی است که در پست مهاجم بازی میکند. رائول عضو باشگاه آلمانی شالکه ۰۴ است. گرچه وی اکثر دوران فوتبال خود را در تیم رئال مادرید سپری کرده و بهترین گلزن تاریخ این باشگاه است. وی تاکنون ۳ بار فاتح لیگ قهرمانان اروپا شده‌است و بهترین گلزن تاریخ این رقابت‌ها نیز است. وی همچنین بهترین گلزن تاریخ فوتبال اسپانیا میباشد. رائول در تاریخ ۲۸ جولای ۲۰۱۰ با امضای قراردادی ۲ ساله از تیم رئال مادرید جدا و به تیم شالکه ۰۴ پیوست.

در سپتامبر ۲۰۰۵ و بازی در برابر تیم المپیاکوس، رائول به اولین بازیکن تاریخ تبدیل شد که موفق شده بود ۵۰ گل در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به ثمر برساند. و بعدها نیز رائول با زدن ۶۶ گل به عنوان بهترین گلزن تاریخ این رقابت‌ها دست یافت و اکنون با ۱۲۸ بازی، از نظر تعداد بازی نیز در این رقابت‌ها، حرف اول را میزند. رائول همچنین به نخستین بازیکنی تبدیل شد که در دو فینال لیگ قهرمانان اروپا، گل زده‌است. وی ابتدا در بازی برابر تیم والنسیا که با برد ۳-۰ تیم رئال همراه بود، موفق به گلزنی شد و سپس در بازی برابر تیم بایرن لورکوزن، رئال موفق شد تا با گل‌های رائول و زین الدین زیدان، آخرین قهرمانی خود را در لیگ قهرمانان اروپا را بدست بیاورد. تنها ساموئل اتوئو است که توانسته بمانند رائول، در دو فینال گلزنی کند.

یکی از نکات عالی کارنامه رائول، این است که وی در طی ۱۵ سال بازی، هرگز از داوران کارت قرمز نگرفت. در نوامبر ۲۰۰۸، رائول با هتریک خود در برابر تیم رئال یونیون، موفق شد ۳۰۰مین گل خود را برای رئال مادرید به ثمر برساند. وی با گلی که در فوریه سال ۲۰۰۹ به ثمر رساند، توانست به رکورد طولانی بیشترین گل زده رئال، توسط اسطوره باشگاه رئال مادرید، یعنی آلفردو دی استفانو برسد و خودش را ۳۲۲ گله کرد. وی همچنین با ۲۲۷ گل زده، سومین گلزن تاریخ لالیگا محسوب می‌شود. رائول همچنین با زدن ۲۲۷ گل در لالیگا برای رئال مادرید، بهترین گلزن تاریخ رئال مادرید از این نظر هم میباشد.




طبقه بندی: بازیکنان، اسطوره های فوتبال،
[ شنبه 9 آذر 1392 ] [ 12:37 ] [ محمد ]

 

فرناندو تورس

شناسنامه

نام کامل

فرناندو خوزه تورس سانز

زادروز

۲۰ مارس ۱۹۸۴

زادگاه

مادرید، اسپانیا

قد

۱.۸۶ متر

اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی

لیورپول

شمارهٔ پیراهن

۹

پُست

مهاجم

باشگاه‌های جوانان

۲۰۰۱.۱۹۹۵

اتلتیکو مادرید

باشگاه‌های حرفه‌ای

۲۰۰۱-۲۰۰۷
۲۰۰۷-تاکنون

اتلتیکو مادرید
لیورپول

(۸۴) ۲۱۴
(۵۰) ۸۴

تیم ملی


۲۰۰۳ تا کنون

اسپانیا (زیر ۲۱ سال)
اسپانیا

(۳) ۱۰
(۲۲)

فرناندو خوزه تورس سانز (به اسپانیایی: Fernando José Torres Sanz)ملقب به ال نینو (به اسپانیایی: El Niño)زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۸۴ در شهری در نزدیکی مادرید است. او هم اکنون بازیکن لیورپول و تیم ملی فوتبال اسپانیا است.

به او به خاطر چهره نوجوانانه‌اش، لقب ال‌نینو (El Niño) به معنی «بچه» را داده‌اند.

زندگی و حرفه

پدربزرگ او تعصبی به فوتبال نداشت اما از طرفداران باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بود و فرناندو این علاقه را از او به ارث برده بود به حدی که فرناندو برخلاف خواسته والدینش، فلوری و خوزه، مبنی بر ادامه تحصیل در رشته پزشکی فوتبالیست شد. فرناندو فوتبالش را در پنج سالگی با تیم پارکو ۸۴ آغاز کرد. او در ابتدا می خواست مانند برادرش دروازه بان شود اما وقتی هفت ساله بود در یک بازی دو دندان جلویاش را از دست داد و مجبور به استفاده از پروتز مصنوعی شد. مادرش از او خواست تا پستش را عوض کند و به این ترتیب او مهاجم شد. در نه سالگی پدرش با بردن او به اتاق مدال‌ها و افتخارات باشگاه اتلتیکو مادرید او را غافلگیر کرد. او که تا آن زمان تنها عکس هایی از جام‌ها و مدال‌های اتلتیکو را دیده بود توانست جام‌ها را از نزدیک ببیند و آنها را لمس کند.

تورس در یازده سالگی با به ثمر رساندن ۵۵ گل برای تیمش توانست جزء یکی از سه بازیکنی باشد که اجازه حضور در تست تمرینی اتلتیکو مادرید را بدست اورده و سرانجام پس از جلب نظر کادر فنی این تیم توانست قراردادش را در سال ۱۹۹۵ با اتلتیکو امضاء کند.

دوره زندگی باشگاهی

 باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید

حضور فرناندو در باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید برای خانوادهٔ تورس یک رویا بود. آنها خیلی تلاش کردند تا او یک فوتبالیست شود و هیچ کدامشان تصور هم نمی‌کردند که او به جایگاهی که هم اکنون در آن است برسد. او در خاطراتش می‌گوید: پدرم باید بعد از ظهرها محل کارش را ترک می‌کرد تا من را به محل تمرین برده و بعد با قطار به سر کارش بر می گشت. در بقیه اوقات مادرم من را با قطار یا اتوبوس می رساند. مهم نبود که هوا بارانی بود یا خیلی گرم او به هر حال من را می رساند. او همیشه به من می‌گفت هر وقت خسته شدی لازم نیست ادامه بدهی فکر نکن مجبوری که فوتبال را ادامه بدهی اما من هرگز خسته نشدم.

تورس بازی فوتبال را از باشگاه اتلتیکو مادرید شروع کرد. پیشرفت او از رده جوانان این باشگاه آغاز شد. شروع کار حرفه‌ای او از سال ۲۰۰۱ در تیم اصلی اتلتیکو مادرید بود. فرناندو نخستین حضور حرفه‌ای خود را در لیگ در سن ۱۷ سالگی تجربه کرد. کمک او باعث شد تا اتلتیکو از دسته دوم صعود کند. فرناندو توانست در ۱۹ سالگی بازوبند کاپیتانی اتلتیکو را به بازو بکند. فرناندو در سال ۲۰۰۰ دچار مصدومیت شدیدی شد که مجبور شد در دسامبر ۲۰۰۰ زانویش را به تیغ جراحی بسپارد. جراح او بعد از شکستن استخوان پایش از حالت کشسانی کاسه زانوی او شگفت زده شد و در این باره گفت: این‌ها منعطف‌ترین زانوهایی بوده است که تا به حال دیده ام.

او تا پایان عضویت‌اش در این تیم ۷۵ گل در ۱۷۴ بازی در لالیگا به ثمر رساند.

 باشگاه فوتبال لیورپول

فرناندو تورس در سال ۲۰۰۷ به باشگاه لیورپول پیوست. او علی رغم پیشنهادهای مالی بهتر از سوی دیگر باشگاه ها، لیورپول را انتخاب کرد. تورس پس از پیوستن به لیورپول امیدوار بود که بتواند به واسطه شش فصل حضورش در کنار بازیکنان بسیار خوب آن بازی کند و گل‌های زیادی را به ثمر برساند. او می‌گوید: بین بازیکنی که در دسته دوم اسپانیا بازی می‌کرد با بازیکنی که الان هستم تفاوتهای فیزیکی و فنی زیادی است و مهمترین آنها نوع حرکت من در میدان است. به مرور زمان بدون آنکه حس کنی یاد می گیری که بهتر حرکت کنی. خیلی کمتر از قبل می دوی و بیشتر با توپ کار می کنی سرعتت بالا می‌رود و می‌توانی در دفاع هم به تیم کمک کنی . دانستن این که در کجای زمین قرار بگیری چیزی است که در طول تجربه مسابقات می‌توانی آن را یاد بگیری.

 دوره زندگی ملی

تورس در چهارده سالگی به عنوان بهترین بازیکن رده سنی خودش در اروپا انتخاب شد. او توانست به همراه تیم ملی اسپانیا عنوان قهرمانی را در جام ملتهای اروپا و در رده سنی زیر شانزده سال بدست آورده و عنوان بهترین بازیکن و گلزن آن دوره از مسابقات را از آن خود کند. از آن زمان به بعد او به چهره‌ای شناخته شده در میان مردم تبدیل شد. فرناندو به همراه تیم ملی اسپانیا قهرمان جام ملتهای اروپا در رده سنی زیر ۱۹ سال شد و عنوان آقای گلی مسابقات را بدست آورد.

نخستین بازی او در تیم ملی بزرگسالان اسپانیا، در سال ۲۰۰۳ در برابر تیم ملی پرتغال بود. او همراه با تیم ملی در سه تورنمنت مهم یعنی یورو ۲۰۰۴، جام جهانی ۲۰۰۶ و یورو ۲۰۰۸ شرکت داشت. او در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸، مجموعا دو گل در مقابل تیم‌های ملی سوئد و آلمان (بازی فینال) به ثمر رساند.

در جام جهانی فوبتال ۲۰۱۰ شرکت داشت و در فینال و در دقایق پایانی به زمین رفت و در گل پیروزی اسپانیا مقابل هلند نقش اساسی داشت.

 




طبقه بندی: بازیکنان،
[ دوشنبه 20 آبان 1392 ] [ 12:40 ] [ محمد ]

سن سیرو
Stadio Giuseppe Meazza


ورزشگاه سن سیرو

محل

ایتالیا، میلان،
خیابان پیکولومینی
تلفن: ۰۲/۴۸۷۰۰۴۵۷

تاریخ شروع ساخت

۱۹۲۵

تاریخ بازگشایی

۱۹۸۹

مالک

شهرداری میلان

گرداننده

شهرداری میلان

گنجایش

۸۲٬۹۵۵

مستاجرها

 

ورزشگاه سن سیرو (یا جوزپه مه آتزا) (به ایتالیایی: Stadio Giuseppe Meazza) ورزشگاه تیم‌های آث میلان و اینتر میلان است.

تاریخچه ورزشگاه

ورزشگاه سن سیرو شهر میلان، بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا و یکی از بزرگترین ورزشگاه های اروپاست. در سال ۱۹۲۵ شهرداری میلان شروع ساخت این ورزشگاه را آغاز کرد و کار ساخت آن یک سال به طول انجامید. گنجایش ابتدایی این ورزشگاه ۷۰ هزار نفر بود. تیم‌های آث میلان و اینتر میلان از همان ابتدا اجاره‌نشین این ورزشگاه بودند و بازیهای خود را در آنجا برگزار می‌کردند. در سال ۱۹۸۹ این ورزشگاه برای نوسازی مدت کوتاهی تعطیل شد و پس از بازگشایی ظرفیت آن به حدود ۸۳ هزار نفر رسید. بیشتر بازیهای تیم ملی ایتالیا در همین ورزشگاه برگزار می‌شود. یوفا به تمامی ورزشگاه‌های اروپا بر اساس کیفیت آنها امتیاز می‌دهد. ورزشگاه سن سیرو نمره ۵ از ۵ را دریافت کرده بود که پس از بازنگری در سیستم امتیاز دهی یوفا، لغو گردید.

تاریحچه ورزشگاه سن سیرو

هدیـه ای از پیـرلی

ورزشگاه سن سیـرو هدیه ای از طرف پیـرو پیـرلی، رئیس میـلان از سال 1909 تا سال 1929، به باشگاه خودش یعنی میـلان بود. سن سیـرو تنها در مدت 13 ماه و 15 روز با کار مداوم و تلاش 120 کارگر ساختمانی بنا شـد. هزینـه ساخت این ورزشگاه در آن زمان حـدود 5 میـلیون لیـره بود که با معادل سازی به زمان حال، مبلغی حـدود 3 و نیـم میلیـون دلار تخمین زده میشـود. طرح سن سیـرو توسط اولیسـه استاکینی بر روی نقشـه پیاده شد، و آلبـرتو کوگینی، مهندس مشهـور ایتالیایی که در معماری طرح های بزرگی در ایتالیا از جملـه "ایستگاه مرکـزی میـلان" نظارت داشت، مسئولیت معماری سن سیـرو را برعهده گرفت.

افتتـاح سن سیـرو سن سیـرو برمبنای معماری ورزشگاه های انگلیسی طراحی شـده بود، فقط برای روح فوتبالی، و متشکل از 4 جایگاه که در مجموع 35000 تماشاچی را در خود جای میـداد. سن سیـرو در 19 سپتمـبر 1926 و در حالی که ورزشگاه مملو از تماشاچی شاهـد شکست میلان در برابر اینتـر بودند، افتتـاح شد. اولین بازی لیگ در این ورزشگاه نیـز با شکست میلان در برابر سمپـیردارنـزه به انجام رسـید، در حالی که اولین بازی بین المللی در این ورزشگاه ، در تاریخ 20 فوریـه 1927 و با تساوی ایتالیا برابر چک اسلـواکی به پایان رسیـد. تا پایان سال 1949 سن سیـرو جزو اموال خصـوصی باشگاه میـلان محسوب میشـد. در آن زمان ها اینتـر بازی های خانگی خود را در آرنا که در مرکـز شهر میـلان قرار داشت، برگزار میـکرد. این تئاتـر فوتبال از آن زمان تاکنـون تحت چندین بازسازی بزرگ قرار گرفته است تا به شکل امـروز خود در آمـده است.

اولین عملیات افزایش گنجایش میـلان ورزشگاه سن سیـرو را در سال 1935 به شواری شهر میـلان واگذار کرد. و سه سال بعد از آن واگذاری تصمیـم به افزایش گنجایش این ورزشگاه گرفتـه شد. فوتبال روز به روز در حال افزایش محبوبیت در بین هوادارن بود، و نیاز مبرم به ورزشگاهی با گنجایش بیشتـر حس میشـد. این ماموریت به معمار روکا و مهنـدس کالتزولاری واگذار شـد، و آنها توانستنـد از ظرفیت و پتانسیـل قابل توسعه معماری اولیـه این ورزشگاه بهـره ببرند و شروع به بزرگ سازی آن کنند. در سال 1952 ظرفیت ورزشگاه برای 150000 تماشاچی طراحی شـده بود، اما شورای شهـر این تصمیـم را نپذیرفت و گفتگـو طراحان ورزشگاه با این شورا بی نتیجه ماند. بعد از خرج 5.1 میلـیون لیـره برای مدرن سازی سن سیـرو، افتتاح دوباره ورزشگاه در تاریخ 13 می 1939 و در حالی که ایتالیا در برابر انگلستـان 2-2 متوقف شـد، به انجام رسیـد. مجمـوع دریافتی ها از باجه های سن سیـرو در آن بازی مبلغی حدود 1.2 میلیـون لیـره بود.

توسعـه در مرحلـه دوم فاز دوم مرحله توسعه سن سیـرو در سال 1954 شـروع شد، و دوازده ماه بعد در تاریخ 26 اکتبـر 1955، با گنجایشی معادل 85000 تماشاچی این ورزشگاه تاریخی مجـددا افتتاح شـد. اولین نورافکن ها در این سن سیـرو در سال 1957 نصب شد، و به دنبال آن در سال 1967 اسکـوربرد الکترونیکی در آن نصب گردید. نورافکن ها در سال 1979، زمانی که طبقـه های دوم ورزشگاه توسعـه یافتنـد، مدرن سازی شدند. نام سن سیـرو به طور رسمی در تاریخ 3 مارچ 1980 به افتخار جوزپـه مه آتزا، بازیکن افسانـه ای میـلان و اینتـر در دهـه 30 و 40، به نام وی تغییـر یافت. در سال 1986، طبقـه اول سکو ها به طور کامل به صندلی مجهـز شد و و به صورت بخش های جداگانه شماره گذاری و رنگ شـد. جایگاه مرکزی و اصلی به رنگ قـرمز نقاشی شـدند و جایگاه های مجاور و روبـرو به رنگ نارنجی، جایگاه شمالی پشت دروازه به رنگ سبـز و جایگاه جنـوبی پشت دروازه یعنی جایگاه میـلانی های دو آتشه، به رنگ آبی نقاشی شـدند.

مرحلـه سوم از توسعـه سن سیـرو برای رخداد بزرگ جام جهـانی 1990 ایتالیا، مسـئولان شهـر میلان بعد از این که به علت هزیـنه های سنگین برای ساختن یک ورزشگاه جدید با مخالفت مواجـه شـدند، به فکر بازسازی مجـدد ورزشگاه مه آتزا افتادنـد. ایده اولیـه برای ترمیـم این ورزشگاه به گونه ای آینده گرا و چشـم نواز بود: ساختن طبقـه سوم برای جایگاه ها و ساخت سقف برای ورزشگاه برای محافظت از همه تماشاچیان. این طـرح توسط معمار جیانکارلو راگزاتی، معمار انـریکو هافـر، و مهندس لئـو فینتری در حالی که اهداف آنها ایجاد طبقـه سوم به صورت مستقل و با استفاده از زمین های اطراف ورزشگاه بود، شروع به کار کرد.ساختار ظبقـه سـوم ورزشگاه سن سیـرو بر پایه 11 برج سیلندر مانند بنا نهاده شـده است. این ستـون ها همچنین دسترسی به جایگاه ها و بخش های سرویس دهی مختلف را ممکن میسازد، ضمن اینکه ساختار آن کاملا مجـزا از ساختار اصلی ورزشگاه است. چهار عدد از این ستـون ها تیـر های مشبک سقف ورزشگاه را نگهـداری و پشتیبانی میکنند. برای راحتی تمام تماشاچیانی که از بازی ها دیـدار میکنند، تمام صندلی ها به طور ارگنومیکی طراحی شـده اند، همچنین برای شناسایی بخش های اصلی ورزشگاه تمام صندلی ها به چهار رنگ مختلف رنگ شده و شماره گذاری نیـز شده اند. تمام 85000 تماشاچی حاضـر در ورزشگاه توسـط سقف انحنا دار سن سیـرو که ساخته شده از پلی کربنات است حفاظت میشـوند. علاوه بر مـوارد ذکـر شده، سیستم سرمایشی و گرمایشی مـدرن به همـراه سیستم روشنایی شناور برای راحتی تماشاچیان نصب شـده اند. در تاریخ 8 جون 1990، سن سیـرو پذیرای مراسـم افتتحاحیـه جام جهانی و به دنبال آن بازی افتتحایـه آرژانتین و کامـرون بود. از آن زمان تا کنـون " اسکالا دل کالچـو" پذیـرای میلیـون ها هوادار در بازی های مختلف بوده است. در تابستان سال 2008، مطابق خواسته های قوانین یوفا تغییـراتی در ساحتار ورزشگاه به وجـود آمد و ظرفیت آن به 80018 نفـر کاهش یافت.

اعـداد و ارقـام برای تکمیـل ساخت سن سیـرو، 10000 کونتال سیـمان، 3500 متـر مربع ماسـه، و 1500 کونتال آهن استفاده شـده است. همچنین از 80 کیلـوگرم گچ برای علامت گذاری 105 متـر از طول و 68 متـر از عرض زمین استفاده شـده است. فنس های محیطی در ابعاد 204 در 296 متـر هستنـد که 1100 و 1200 تن وزن دارنـد. سقف ها به 256 چراغ های نورافکنی که قدرت روشنایی 1500 وات را دارنـد، مجهـز شده اند. برای ساخت قسمت های اصلی ساختار، دو جرثقیـل بلنـد 64 متـری در محـل ورزشگاه قرار گرفتـه انـد. در داخـل ورزشگاه نیـز، خروجی اضطراری و بالابر بخش سـرویس ها با ظرفیت 1000 کیـلوگرم نصب شـده است. سن سیـرو در کنار زمین مسابقـه اسب دوانی شهـر و در فاصلـه 6 کلیـومتری مرکز شهـر میلان بنا شـده است.

فراتـر از فوتبـال ورزشگاه سن سیـرو نمادی از شهـر میلان است (مانند وضعیتی که اسکالا و دومو در شهـر میلان دارنـد). و نه تنها برای فوتبـال، بلکـه برای رخـداد های مهـم دیگـر نیـز همـواره مورد استفاده بوده است. برای مثـال، مسابقـه بوکس بین دولیـلو لویی و کالـو ارتیس در تاریخ 1 سپتمبـر 1960، مسابقه ای برای عنوان جهانی والتر جونیـور، در این ورزشگاه برگزار شـد. 50043 نفـر از نزدیک شاهد این رخـداد بزرگ بودنـد و از این تعداد 8000 نفـر در اطراف رینگ بوکس قرار گرفته بودنـد. این رقابت با پیـروزی طرف ایتالیایی به اتمـام رسیـد و به همـراه خود 130 میلـیون درآمـدزایی کرد. سن سیـرو حتی پذیرای بسیاری از کنسرت ها نیـز بوده است. باب مارلی در 27 جون 1980 نمایش خود را در جایگاه شمالی به اجـرا گذاشت. در آن مـراسم 90000 هزار نفـر از شوی دیدنی این موزیسین جامائیکایی استقبال کردنـد. برای بروس اسپرینگسین در سال 1985 نیـز چنین استقبالی به عمل آمـد. جایگاه قرمـز حتی پذیـرای یک دیسکـو از نوع محـوطه باز نیـر بود. اکنـون در ضلع جنـوبی، موزه ای بنا شده است که در آن افتخارات میـلان و اینتـر از طریق تمام افـرادی که در این افتخارات نقش داشتنـد، به یادگار مانـده است. ورزشگاه در زمانی که در آن بازی ای برگزار نمیشـود، میتواند پذیـرای 50 هـزار ملاقات کننده باشـد. از اول جولای سال 2000، سن سیـرو به طور مشـترک توسط دو تیـم شهر میـلان یعنی ای سی میلان و اینتـر میلان اداره میشـود

جوزپه مه آتزا

در سال ۱۹۷۲ جوزپه مه آتزا (برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر میلان) درگذشت. از آن پس شهرداری میلان نام این ورزشگاه را به جوزپه مئاتزا تغییر داد.

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ چهارشنبه 15 آبان 1392 ] [ 12:21 ] [ محمد ]

تیم ملی فوتبال ایران یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از ایران به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند.

تیم ایران یکی از قدرتمندترین تیم‌های آسیایی به شمار می‌رود که تاکنون سه بار قهرمان جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ شده‌است و نیز طی سال‌های ۱۹۷۸، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ موفق شده‌است ۳ بار در جام جهانی حضور یابد.

ایران

لقب

تیم ملی - شیردلان - شاهزادگان پارسی

فدراسیون

فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران

کنفدراسیون

کنفدراسیون فوتبال آسیا

سرمربی

کارلوس کی‌روش[۱].[۲]

دستیار

آنتونیو سیموئز
امید نمازی

کاپیتان

جواد نکونام

بیشترین بازی ملی

علی دایی (۱۴۹ بازی)

بیشترین گل ملی

علی دایی (۱۰۹ گل)

ورزشگاه خانگی

ورزشگاه آزادی

کد فیفا

IRN

رده‌بندی فیفا

۴۲

برترین رده در فیفا

۱۵ (ژوئیه ۲۰۰۵)

پایین‌ترین رده در فیفا

۱۲۲ (می‌۱۹۹۶)

رده الو

۳۱

برترین رده الو

۱۵ (می‌۲۰۰۵)

پایین‌ترین رده الو

۷۳ (ژانویه ۱۹۶۴)

بهترین گل زن تاریخ فوتبال ایران علی دایی با ۱۰۹ گل زده آقای گل فوتبال ملی جهان می‌باشد.

فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال ناصر حجازی رابه عنوان دومین دروازه‏‌بان برتر قرن بیستم قاره آسیا معرفی کرده‌است.[۴]

تا کنون در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ چهار بازیکن ایرانی موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن سال آسیا شده‌اند.خداداد عزیزی، علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا و علی کریمی چهار بازیکنی هستند که بهترین بازیکن آسیا شده‌اند.

سرمربی تیم ملی ایران در حال حاضر کارلوس کیروش می‌باشد.

در آخرین رده بندی فیفا تیم ملی ایران در رتبه ۴۲ جهان و چهارمین تیم برتر آسیا است.

در نوامبر ۱۹۹۷ میلادی، ایران در شرایطی دشوار برای حضور در جام جهانی ۱۹۹۸ به دیدار استرالیا رفت. هر دو بازی با نتیجه تساوی پایان گرفت، اما ایران به لطف قانون گل‌زده در خانهٔ حریف توانست به جام جهانی راه یابد. بازی برگشت ایران در مقابل استرالیا تا دقایق پایانی ۲ - ۰ به سود میزبان بود اما دو گل کریم باقری و خداداد عزیزی نتیجه را به نفع ایران رقم زد. هواداران فوتبال در ایران از آن بازی با عنوان حماسه ملبورن یاد می‌کنند.در این تورنمنت ایران به همراه آلمان، یوگسلاوی و آمریکا در یک گروه قرار گرفت. ایران در بازی اول در مقابل یوگسلاوی با نتیجه ۱ - ۰ نتیجه را واگذار کرد. ایران در این بازی نمایش خوبی ارائه کرد و یوگسلاوی تنها از روی ضربه آزاد میهائیلوویچ که درون دروازه نکیسا دروازه‌بان دوم ایران جای داد، توانست برتری را از آن خود کند. ایران توانست نخستین پیروزی خود در مسابقات جام جهانی را برابر آمریکا به دست آورد. این بازی که به دلیل مواضع سیاسی و خصومت دو کشور شرایطی ویژه داشت با نتیجه ۲ - ۱ به سود ایران خاتمه یافت. گل‌های ایران را استیلی و مهدوی‌کیا به ثمر رساندند.گلی که استیلی با ضربه سر درون دروازه آمریکا قرار داد بعدها گل قرن نامیده شد.



طبقه بندی: تاریخچه،
[ جمعه 10 آبان 1392 ] [ 19:22 ] [ محمد ]

 

ورزشگاه المپیک لندن

نام کامل

ورزشگاه المپیک لندن

محل

لندن

تاریخ شروع ساخت

200۷

تاریخ بازگشایی

20۱۱

مالک

گرداننده

باشگاه فوتبال کاونتری سیتی

نوع زمین

چمن و دو و میدانی

هزینه ساخت

486 میلیون پوند[۱]

گنجایش

۸۰٬۰۰۰ [۲]

مستاجرها

خانه

بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲

ابعاد زمین

۱۰۵ × ۶۸

ورزشگاه المپیک لندن (به انگلیسی: Olympic Stadium London) ورزشگاهی در شهر لندن است.

این ورزشگاه در سال ۲۰۰۷ میلادی ساخته شده و ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ است.

ورزشگاه المپیک لندن یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ است.

مرکز ورزش‌های آبی (چپ), آرکلورمیتال اوربیت (مرکز), ورزشگاه المپیک (عقب‌تر, راست) و واترپلو آرنا (جلوتر, راست) در المپیک پارک لندن - مارس

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ چهارشنبه 17 مهر 1392 ] [ 12:23 ] [ محمد ]

سانتیاگو برنابئو

ال برنابئو

نام کامل

ورزشگاه سانتیاگو برنابئو

نام سابق

استادیوم جدید چامارتین (۱۹۴۷-۱۹۵۵)

موقعیت

مادرید، اسپانیا

تاریخ شروع ساخت

۲۷ اكتبر ۱۹۴۴

مدت ساخت

۳ سال

تاریخ افتتاح

۱۴ دسامبر ۱۹۴۷

تاریخ بازسازی

۱۹۸۲،۲۰۰۱

افزایش ظرفیت

۱۹۵۳،۱۹۹۲،۱۹۹۴

مالک

باشگاه فوتبال رئال مادرید

استفاده‌کننده

تیم فوتبال رئال مادرید

سطح

چمن

تابلوی نتایج

دارد

هزینه ساخت

۲۸۸٬۳۴۲٬۶۵۳٫۷۲ یورو

سازنده

مانوئل مونیوز موناستریو، لوییز آله مانی سولر،

گنجایش

۸۰٬۳۵۴ نفر

ابعاد زمین

۱۰۷×۷۲ متر

 

ورزشگاه سانتیاگو برنابئو (به اسپانیایی: Estadio Santiago Bernabéu) ورزشگاهی واقع در مادرید اسپانیاست که در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ به مالکیت باشگاه فوتبال رئال مادرید افتتاح شد. این ورزشگاه در حال حاضر ۸۰٬۳۵۴ نفر گنجایش دارد.

ال برنابئو که به احترام رئیس سابق باشگاه سانتیاگو برنابئو یسته نام‌گذاری شده در حال حاضر یکی از مشهورترین و با اعتبارترین ورزشگاه‌های جهان فوتبال معرفی می‌شود. این ورزشگاه میزبان چهار دوره لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۵۷ ، ۱۹۶۹ ، ۱۹۸۰ و ۲۰۱۰ بوده است. همچنین فینال جام ملت های اروپا ۱۹۶۴ و جام جهانی ۱۹۸۲ در این ورزشگاه برگزار شده است.

موقعیت

ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در پاسئو دلا کاستیانا و در محدوده چامارتین واقع شده است.در مجاورت این ورز

چشم انداز استادیوم

نمای غربی استادیوم

سیستم حمل و نقل

ورزشگاه توسط ایستگاه مترویی در امتداد خط ۱۰ که سانتیاگو برنابئو نام دارد و متعلق به خودش است سرویس داده می شود. همچنین خطوط اتوبوس ۱۴،۲۷،۴۰،۴،۱۲۰،۱۴۷و ۱۵۰ به این ورزشگاه مسافر حمل و نقل می‌کنند.

 

 

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ یکشنبه 14 مهر 1392 ] [ 12:20 ] [ محمد ]

 

تیم ملی فوتبال انگلستان

 

انگلستان

لقب

سه شیرها

فدراسیون

اتحادیه فوتبال انگلستان

کنفدراسیون

یوفا

سرمربی

فابیو کاپلو

دستیار

ایتالو گالبیتی

کاپیتان

ریو فردیناند

بیشترین بازی ملی

پیتر شیلتون (۱۲۵)

بیشترین گل ملی

بابی چارلتون (۴۹)

ورزشگاه خانگی

ورزشگاه ویمبلی

کد فیفا

ENG

رده‌بندی فیفا

۹

برترین رده در فیفا

۴ (سپتامبر ۲۰۰۶)

پایین‌ترین رده در فیفا

۲۷ (فوریه ۱۹۹۷)

رده الو

۴

برترین رده الو

۱ (۱۸۷۲−۷۶، ۱۸۹۲−۱۹۱۱،

۱۹۶۶−۱۹۷۰، ۱۹۸۷−۱۹۸۸)

پایین‌ترین رده الو

۱۳ (۱۹۳۹)

 

نخستین بازی ملی
 اسکاتلند ۰-۰ انگلیس
۳۰ نوامبر ۱۸۷۲

بهترین پیروزی
ایرلند ۰-۱۳ انگلیس
۱۸ فوریه ۱۸۸۲

بدترین شکست
 مجارستان ۷-۱ انگلیس
۲۳ می ۱۹۵۴

جام جهانی

حضور

۱۳ (نخستین ۱۹۵۰)

بهترین نتیجه

قهرمان ۱۹۶۶

{{{نام منطقه}}}

حضور

۷ (نخستین ۱۹۶۸)

بهترین نتیجه

مقام سوم: ۱۹۶۸
نیمه نهایی: ۱۹۹۶

تیم ملی فوتبال انگلستان، تیم فوتبالی است که در رقابت‌های بین‌المللی نمایندهٔ انگلستان است و توسط اتحادیه فوتبال انگلستان مدیریت می‌شود. انگلستان یکی از هشت کشوری است که قهرمان جام جهانی فوتبال شده‌اند، این افتخار در سال ۱۹۶۶ که میزبانی هم بر عهدهٔ انگلستان بود برای این تیم به دست آمد. بعد از آن بهترین نمایش انگلستان در جام جهانی ۱۹۹۰ بود، که در نیمه نهایی در ضربات پنالتی بازی را به آلمان غربی واگذار کردند. ورزشگاه خانگی انگلستان،ورزشگاه ویمبلی در لندن است




طبقه بندی: تاریخچه،
[ یکشنبه 14 مهر 1392 ] [ 11:17 ] [ محمد ]

 

اینتر میلان

لقب(ها)

نرآتزوری (سیاه و آبی ها)
لا بِنِه اَمَتا (محترم)
ایل بیسچونِه (مار افعی بزرگ)

بنیانگذاری

۹ مارس ۱۹۰۸

ورزشگاه

ورزشگاه جوزپه مه آتزا شهر میلان

گنجایش

۸۲٬۹۵۵ نفر

مدیرعامل

ماسیمو موراتی

سرمربی

کلودیو رانیری

لیگ

سری آ

فصل قبل

نایب قهرمان

 

اینتر میلان یکی از مطرح‌ترین باشگاه‌های جهان است که تا سال گذشته قهرمان بلامنازع کشور ایتالیا محسوب می‌شد. اینتر را در دنیای فوتبال با لقب پاتزا اینتر (به معنای اینتر دیوانه) می‌شناسند. دلیل این لقب نتایج عجیب و غریب و شگفت آوریست که اینتر بدست می‌آورد. این باشگاه در میان طرفداران تیفوسی فوتبال در ایتالیا و جهان از محبوبیت جالب توجهی برخوردار است. این تیم تا امروز تنها باشگاه کشور ایتالیاست که تا کنون به دسته پائین تر سقوط نکرده و در تمامی ادوار سری آ حاضر بوده است.

تاریخچه

چگونگی تاسیس باشگاه

سال ۱۸۹۹ در شهر میلان باشگاه کریکت و فوتبال میلان تاسیس شد. این تیم تا سال ۱۹۰۸ توانست سه بار قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرد. در این سال، بین سران اصلی باشگاه بر سر استفاده از بازیکنان خارجی اختلاف افتاد تا اینکه طی یک جلسه رسمی، گروهی که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خارجی داشتند از این باشگاه جدا شده و نام اینترنازیوناله (به معنای بین‌المللی) را برای باشگاه خود انتخاب کردند. سیاست اصلی باشگاه از همان ابتدا مبارزه با نژاد پرستی بود. تیم اینتر نازیوناله برای قهرمانی در لیگ ایتالیا تنها ۲ سال صبر کرد و در سال ۱۹۱۰ اولین قهرمانی این باشگاه به ثبت رسید.

روزهای پر فراز و نشیب اینتر

سالهای آغازین برای اینتر بسیار موفق بود. تیم دیگر شهر میلان (آث میلان)، پس از جدایی اینتری‌ها افت وحشتناکی کرد و بیش از ۴۰ سال در حسرت قهرمانی ایتالیا بود تا اینتر چند دهه بدون مزاحمت تیم اول شهر میلان باشد. اما اینتر نیز پس از کسب قهرمانی دوم در سال ۱۹۲۰ دچار افت شد و تا اواخر دهه بیست از کورس قهرمانی دور بود.

ظهور جوزپه مه آتزا

سال ۱۹۲۷ ستاره‌ای به نام جوزپه مه آتزا در اینتر متولد شد. اینتر با اتکا به این فوق ستاره خود دوباره به اوج بازگشت و توانست بار دیگر قهرمانی ایتالیا را از آن خود کند. وی توانست در اولین دوره برگزاری لیگ کشور ایتالیا با نام سری آ، قهرمانی را به اینتر هدیه کند و خود نیز با زدن ۳۱ گل آقای گل اولین دوره برگزاری سری آ شود. مه آتزا بین سالهای ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۶ توانست ۴ بار آقای گل کشور ایتالیا شود. همچنین در دو جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و ۱۹۳۸ فرانسه، جوزپه مه آتزا قهرمانی جهان را برای کشورش ایتالیا به ارمغان آورد. این بازیکن بزرگ در سالهای آخر بازیگری خود از اینتر جدا شد و بازی در چند تیم دیگر ایتالیا را نیز تجربه کرد ولی در سال آخر دوران بازی خود به اینتر بازگشت تا با پیراهن این تیم از دنیای فوتبال خداحافظی کند. جوزپه مه آتزا در ۴۰۸ بازی ۲۸۸ گل برای اینتر به ثمر رساند که رکوردی دست نیافتنی برای او محسوب می‌شود. وی در مقاطع مختلفی سرمربیگری اینتر را نیز بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۹ پس از مرگ وی، شهرداری میلان نام بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا را از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر داد.

افتخارات

ایتالیا

سری آ:

·        قهرمانی (۱۸ بار): ۱۰-۱۹۰۹؛ ۲۰-۱۹۱۹؛ ۳۰-۱۹۲۹؛ ۳۸-۱۹۳۷؛ ۴۰-۱۹۳۹؛ ۵۳-۱۹۵۲؛ ۵۴-۱۹۵۳؛ ۶۳-۱۹۶۲؛ ۶۵-۱۹۶۴؛ ۶۶-۱۹۶۵؛ ۷۱-۱۹۷۰؛ ۸۰-۱۹۷۹؛ ۸۹-۱۹۸۸؛ ۰۶-۲۰۰۵؛ ۰۷-۲۰۰۶؛ ۰۸-۲۰۰۷؛ ۰۹-۲۰۰۸؛ ۱۰-۲۰۰۹

·        نایب قهرمانی (۱۴ بار): ۳۳-۱۹۳۲؛ ۳۴-۱۹۳۳؛ ۳۵-۱۹۳۴؛ ۴۱-۱۹۴۰؛ ۴۶-۱۹۴۵؛ ۴۹-۱۹۴۸؛ ۵۱-۱۹۵۰؛ ۶۲-۱۹۶۱؛ ۶۴-۱۹۶۳؛ ۶۷-۱۹۶۶؛ ۷۰-۱۹۶۹؛ ۹۳-۱۹۹۲؛ ۹۸-۱۹۹۷؛ ۰۳-۲۰۰۲


کوپا ایتالیا:

·        قهرمانی (۶ بار): ۳۹-۱۹۳۸؛ ۷۸-۱۹۷۷؛ ۸۲-۱۹۸۱؛ ۰۵-۲۰۰۴؛ ۰۶-۲۰۰۵؛۱۰–۲۰۰۹

·        نایب قهرمانی (۶ بار): ۵۹-۱۹۵۸؛ ۶۵-۱۹۶۴؛ ۷۷-۱۹۷۶؛ ۰۰-۱۹۹۹؛ ۱۷-۲۰۰۶؛ ۰۸-۲۰۰۷


سوپر جام ایتالیا:

·        قهرمانی (۵ بار): ۱۹۸۹؛ ۲۰۰۵؛ ۲۰۰۶؛ ۲۰۰۸؛ ۲۰۱۰

·        نایب قهرمانی (۳ بار):۲۰۰۱؛ ۲۰۰۷؛ ۲۰۰۹

بین‌المللی

لیگ قهرمانان اروپا:

·        قهرمانی (۳ بار): ۶۴-۱۹۶۳؛ ۶۵-۱۹۶۴؛ ۲۰۱۰-۲۰۰۹

·        نایب قهرمانی (۲ بار): ۶۷-۱۹۶۶؛ ۷۲-۱۹۷۱


جام یوفا:

·        قهرمانی (۳ بار): ۹۱-۱۹۹۰؛ ۹۴-۱۹۹۳؛ ۹۸-۱۹۹۷

·        نایب قهرمانی (۱ بار): ۹۷-۱۹۹۶


جام میتروپا:

·        نایب قهرمانی (۱ بار): ۳۳-۱۹۳۲

بین قاره‌ای

جام کنفدراسیون‌ها (جام باشگاه‌های جهان):

·        قهرمانی (۳ بار): ۱۹۶۴؛ ۱۹۶۵؛ ۲۰۱




طبقه بندی: معرفی تیم های باشگاهی اروپا،
[ سه شنبه 9 مهر 1392 ] [ 13:08 ] [ محمد ]

باشگاه فوتبال بایرن مونیخ 

بایرن‌مونیخ

نام کامل باشگاه

باشگاه فوتبال بایرن‌مونیخ

لقب (ها)

اف سی هالیوود, مردان باواریایی

تاریخ تأسیس

۲۷ فوریه ۱۹۰۰ (۱۲۸۸ شمسی)

نام ورزشگاه

آلیانز آره‌نا
(
گنجایش: ۶۹٬۹۰۱)

مدیرعامل

اولی هوینس

سرمربی

یوپ هینکس

لیگ

بوندسلیگا

۱۲–۲۰۱۱

بوندسلیگا:دوم ، لیگ قهرمانان اروپا:دوم ، جام حذفی فوتبال آلمان:دوم

باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (به آلمانی: Fußball-Club Bayern München) باشگاه فوتبال آلمانی است که در مونیخ پایتخت ایالت باواریا قرار دارد. بایرن به عنوان موفق‌ترین باشگاه فوتبال در آلمان شناخته شده می‌باشد، که موفق به کسب ۲۱ قهرمانی بوندسلیگا و ۱۴ قهرمانی جام حذفی شده است. بایرن بیش از ۱۴۷٫۰۰۰ عضو دارد.و نیز بیش از ۲،۴۰۰باشگاه رسمی دارد، ودر این باشگاه‌های حدود ۱۷۷٫۰۰۰ عضو دارد.بایرن علاوه بر فوتبال باشگاه‌های شطرنج، هندبال، بسکتبال، ژیمناستیک، بولینگ، و تنیس روی میز را نیز اداره می‌کند و در فوتبال حرفه‌ای بیش از ۱،۱۰۰ عضو فعال دارد .

ورزشگاه

ورزشگاه آلیانز آره‌نا

از آغاز فصل۰۶- ۲۰۰۵، مونیخی‌ها بازی‌های خانگی را در آلیانز آره‌نا انجام دادند . قبلا این تیم برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی کرده بود.

تیم فوتبال زنان بایرن مونیخ

باشگاه بایرن در زمینه فوتبال زنان نیز فعالیت دارد سرمربی این تیم توماس وورل است.تعدادی از بازیکنان جوان تیم ملی زنان آلمان در این تیم حضور دارند.این تیم در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ نایب قهرمان بوندسلیگا زنان شد.این تیم در سال ۱۹۷۰ تاسیس شد.بزرگترین موفقیت آنها قهرمانی چمیونز لیگ یوفا در سال ۱۹۷۶ بوده است.

ملی

·        بوندس لیگا

۲۲ قهرمانی (رکورد دار): ۳۲–۱۹۳۱, ۶۹–۱۹۶۸, ۷۲–۱۹۷۱, ۷۳–۱۹۷۲, ۷۴–۱۹۷۳, ۸۰–۱۹۷۹, ۸۱–۱۹۸۰, ۸۵–۱۹۸۴, ۸۶–۱۹۸۵, ۸۷–۱۹۸۶, ۸۹–۱۹۸۸, ۹۰–۱۹۸۹, ۹۴–۱۹۹۳, ۹۷–۱۹۹۶, ۹۹–۱۹۹۸, ۲۰۰۰–۱۹۹۹, ۰۱–۲۰۰۰, ۰۳–۲۰۰۲, ۰۵–۲۰۰۴, ۰۶–۲۰۰۵, ۰۸–۲۰۰۷, ۱۰–۲۰۰۹

۱۰ نایب قهرمانی: ۷۰–۱۹۶۹, ۷۱–۱۹۷۰, ۸۸–۱۹۸۷, ۹۱–۱۹۹۰, ۹۳–۱۹۹۲, ۹۶–۱۹۹۵, ۹۸–۱۹۹۷, ۰۴–۲۰۰۳, ۰۹–۲۰۰۸, ۰۲–۲۰۱۱

·        جام حذفی فوتبال آلمان

۱۵ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۵۷, ۱۹۶۶, ۱۹۶۷, ۱۹۶۹, ۱۹۷۱, ۱۹۸۲, ۱۹۸۴, ۱۹۸۶, ۱۹۹۸, ۲۰۰۰, ۲۰۰۳, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۸, ۲۰۱۰

۳ نایب قهرمانی: ۱۹۸۵, ۱۹۹۹, ۲۰۱۲

·        لیگاپوکال

۶ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۹۷, ۱۹۹۸, ۱۹۹۹, ۲۰۰۰, ۲۰۰۴, ۲۰۰۷

۱ نائب قهرمانی: ۲۰۰۶

·        سوپر جام فوتبال آلمان

۵ قهرمانی (رکورد دار): ۱۹۸۲(غیر رسمی), ۱۹۸۷, ۱۹۹۰, ۲۰۱۰ , ۲۰۱۲

۳ نایب قهرمانی : ۱۹۸۹, ۱۹۹۴, ۲۰۰۸

بین المللی

·        لیگ قهرمانان اروپا

۴ قهرمانی : ۱۹۷۴, ۱۹۷۵, ۱۹۷۶, ۲۰۰۱

۵ نایب قهرمانی : ۱۹۸۲, ۱۹۸۷, ۱۹۹۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۲

·        * جام در جام اروپا

یک قهرمانی : ۱۹۶۷

·        لیگ اروپا

یک قهرمانی : ۱۹۹۶

·        جام بین قاره‌ای (اروپا-آمریکای جنوبی)

۲ قهرمانی: ۱۹۷۶ , ۲۰۰1




طبقه بندی: معرفی تیم های باشگاهی اروپا،
[ شنبه 30 شهریور 1392 ] [ 09:04 ] [ محمد ]

الدترافورد

تئاتر رویاها

محل

خیابان سر مت بازبی،
الدترافورد، منچستر بزرگ،
انگلستان

تاریخ شروع ساخت

۱۹۰۹

تاریخ بازگشایی

۱۹ فوریه ۱۹۱۰

مالک

منچستر یونایتد

گرداننده

منچستر یونایتد

نوع زمین

چمن

هزینه ساخت

۹۰٫۰۰۰ پودند (سال ۱۹۰۹)

طراح

آرچیبالد لیچ (۱۹۰۹)

گنجایش

۷۵٬۹۵۷ (نشسته)

مستاجرها

منچستر یونایتد (۱۹۰۹-تاکنون)

ابعاد زمین

۱۰۵ × ۶۸ متر

الدترافورد (به انگلیسی: Old Trafford) یکی از مشهورترین و بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های فوتبال در بریتانیا و جهان است . در اوضاع و احوالی که بسیاری از باشگاه‌ها از ورزشگاه‌های قدیمی خود به محل‌هایی جدید نقل مکان می‌کنند، منچستر الدترافورد را حفظ می‌کند و به جای رفتن به جایی دیگر همان ورزشگاه قدیمی را توسعه می‌دهد .

جایگاه تماشاگران در این استادیوم که در قسمت شمالی واقع شده، بزرگ‌ترین سقف بی ستون را در سراسر اروپا از آن خود کرده‌است . علاوه بر این جایگاه محلهای زیبایی چون موزه یونایتد، رستوران رد کافی، اتاق ویژه جام‌ها و قسمت اداری در این قسمت واقع شده و شکل بسیار مناسبی به آن داده‌است. قسمت جنوبی این استادیوم نیز بسیار توسعه یافته و چشمها را بخود خیره می‌کند. در قسمت شرقی فروشگاه بسیار بزرگی واقع شده و در قسمت غربی نیز که بیشتر به استرتفورداند معروف است درسالهای اخیر تغییرات وسیعی داده شده و با ردیف‌هایی اضافه شده که آن را بسیارممتاز کرده‌است. ازجمله آثاری که در این قسمت دیده می‌شود. بدون تردید مجسمه دنیس لا اسطوره تیم منچستر یونایتد است که ابهت خاصی به این استادیوم داده‌است. بابی چارلتون اسطورهٔ فوتبال انگلستان این ورزشگاه را « تئاتر رویاها » نامیده‌است .

« زیباترین و بهترین در نوع خود . فوق‌العاده‌ترین ورزشگاهی که تابه حال دیده‌ام . این ورزشگاه در دنیا نظیر ندارد و افتخار شهر منچستر است . اینجا خانهٔ تیمی است که در آن می‌تواند شگفتی بیافریند و ... » این جملات نویسندهٔ یکی از روزنامه‌های منچستر در روز پس از افتتاح ورزشگاه در سال ۱۹۱۰ است .

ورزشگاه الدترافورد حدود یک قرن عمر دارد . پیش از آن تیم منچستر ورزشگاهی کوچک و قدیمی داشت و الدترافورد به عنوان خانهٔ جدید باشگاه در غرب شهر منچستر بنا شد . الدترافورد در آن دوران با هزینه‌ای معادل ۶۰ هزار پوند ساخته شد که در زمان خود رقمی سرسام آور بود . آرچینا لیچ مهندس معروف اسکاتلندی طراح این ورزشگاه بود . او ورزشگاه‌های معروف وایت هارت لین در شمال شهر لندن و همدن پارک در شهر گلاسگو را نیز طراحی کرده‌است . الدترافورد در سالهای ۱۹۱۱ و ۱۹۱۵ فینال جام حذفی انگلیس را برگزار کرد و در سال ۱۹۲۰ پذیرای بیشترین تماشاگر در بازی منچستر یونایتد مقابل آستون ویلا بود .

در جنگ جهانی دوم اُلدترافورد در بمباران نیروی هوایی آلمان بشدت آسیب دید و تیم منچستریونایتد از ۱۹۴۶تا ۱۹۴۹ بازیهای خود را در ورزشگاه مین رود باشگاه منچستر سیتی برگزار می‌کرد . برای جام جهانی ۱۹۶۶ ورزشگاه الدترافورد بازسازی شد و بازی مجدد فینال جام حذفی سال ۱۹۷۰ بین چلسی و لیدز در این ورزشگاه برگزار گردید .

الدترافورد اولین ورزشگاه انگلیس در دهه ۱۹۷۰ به حساب می‌آید که در آن حصار نصب کردند تا تماشاگران متعصب خشمگین نتوانند به زمین مسابقه حمله کنند .

توسعه جایگاه‌ها تا دهه ۸۰

دردهه‌های ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ بیش از ۵۸ هزار نفر می‌توانستند در ورزشگاه قرار بگیرند و به تماشای مسابقه بپردازند . اما با نصب کامل صندلی در آن ظرفیت واقعی ورزشگاه به ۴۴هزار نفر کاهش پیدا کرد که برای باشگاهی چون منچستریونایتد کم بود . از اوایل دهه ۹۰ مدیران باشگاه به فکر افزایش حجم ورزشگاه افتادند . براساس طرحی تازه ۲۶ هزار صندلی جدید ظرفیت ورزشگاه را افزایش می‌داد . ابتدا گنجایش ورزشگاه را به ۵۶ هزار نفر افزایش دادند و پس از آن جایگاه شمالی‌اش را تا ارتفاع ۶۶ متری بالا بردند که تا آنجا نیز گسترش یابد. هزینه‌ای معادل ۱۹میلیون پوند برای افزایش ظرفیت ورزشگاه مصرف شد .

ورودی جدید به زمین

جایگاه جنوبی الدترافورد جایگاه اصلی آن محسوب می‌شود که نیمکت مربیان جلویش قرار گرفته و مدیران - اتاقکهای پلیس - رستورانهای لوکس و صندلی‌های مسوولان اجرایی در آن واقع شده‌است .

شیب این جایگاه اندکی کمتر از جایگاه‌های دیگر است . ۲۰ ردیف اول صندلی‌های ورزشگاه در هر چهار سمت آن پایین تر از سطح خیابان‌های اطراف الدترافورد هستند . جایگاه جنوبی کمتر از تلویزیون دیده می‌شود، چون دوربینها در آن تعبیه شده‌اند و جایگاه‌های دیگر را نشان می‌دهند . راهروی ورودی بازیکنان به زمین از وسط جایگاه جنوبی می‌گذرد . راهروی قدیمی که از گوشه جنوب غربی زمین می‌گذشته هموز حفظ شده و برای مناسبتهای ویژه و تورهای دیدار از ورزشگاه باز می‌شود .

جایگاه شرقی ورزشگاه به جایگاه « ساعت » معروف است زیرا در گذشته یک ساعت عظیم بالای آن قرار داده بودند که وقت مسابقه را نشان می‌داد . اما امروزه ۲ساعت الکترونیکی و ثبت نتایج بزرگ در دو گوشه شمالی قرار گرفته‌است . تماشاگران تیم مهمان و افراد معلول عمدتاً در این جایگاه مستقر می‌شوند .

توسعه جایگاه‌ها تا سال ۲۰۰۰

کار گسترش الدترافورد اواخر دهه ۹۰ دوباره شروع شد و در ژانویه سال ۲۰۰۰ گنجایش ورزشگاه به ۶۱ هزار صندلی افزایش یافت . بیرون ورزشگاه نمایی شیشه‌ای دارد که به ساختمان‌های اداری مدرن بی شباهت نیست . در این قسمت مجسمه « سرمت بازبی » مربی فقید تیم فاتح جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۶۸ و پلاک‌های یادبود بازیکنان تیم که در سانحه هوایی جان خود را از دست دادند به چشم می‌خورد . جایگاه غربی ورزشگاه همواره به هواداران سرسخت منچستر یونایتد اختصاص داشته که حداکثر ۲۰ هزار نفر در آن قرار می‌گیرند .

کار گسترش جایگاه‌های ورزشگاه در سال۲۰۰۰ به پایان رسید و تعداد صندلیها به ۶۸۲۱۷ رسید . از نکته‌های جالب درباره این ورزشگاه یکی این است که جایگاه خانوادگی هم دارد که درون جایگاه بزرگ غربی است .

الدترافورد ۹۰ هزار نفری

برنامه توسعه ورزشگاه الدترافورد هنوز به پایان نرسیده‌است . مهندسان طرحی را پیشنهاد داده‌اند که براساس آن گنجایش الدترافورد به ۹۰هزار صندلی افزایش خواهد یافت . برای اجرای طرح جدید جایگاه جنوبی باید مرتفع شود و ۴ گوشه ورزشگاه نیز ارتفاع بگیرد تا صندلی‌های بیشتری در آن نصب کنند . اما برای توسعه ورزشگاه باشگاه باید حداقل ۵۰ ساختمان بزرگ اطراف آن را خریداری و تخریب کرد که نیاز به سرمایهٔ زیادی دارد . درهر حال مدیریت این باشگاه اعلام کرده‌است که مصمم به انجام این کار است .

آخرین دیدار مهم اروپایی که الدترافورد آن را میزبانی‌کرد، بازی بین دو تیم ایتالیایی میلان و یوونتوس در جریان فینال جام باشگاه‌های اروپا بود . این بازی با برد میلان به پایان رسید .


::ظرفیت ورزشگاه الدترافورد به ترتیب سال

سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۹: ۸۰هزار نفر

سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۰: ۶۷هزار نفر

سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۴: ۶۵هزار نفر

سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰: ۶۰هزار نفر

سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸: ۵۸هزار نفر

سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰: ۴۸هزار نفر

سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴: ۴۵هزار نفر

سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶: ۴۳هزار نفر

سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹: ۵۵هزار نفر

سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱: ۶۱هزار نفر

سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵: ۶۸هزار نفر

سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷: بیش از ۷۶هزار نفر

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ چهارشنبه 27 شهریور 1392 ] [ 11:19 ] [ محمد ]

باشگاه فوتبال یوونتوس (به ایتالیایی: .Juventus F.C) که بیشتر با نام یوونتوس و به اختصار یووه شناخته می‌شود، باشگاهی است که در شهر تورین قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۸۹۷ توسط گروهی از دانشجویان دبیرستان داتزلیو تاسیس شد.[۱] از مشهورترین باشگاه‌های تاریخ فوتبال ایتالیا و جهان است. این باشگاه را به «بانوی پیر» ملقب کرده‌اند.

تاریخچه باشگاه یوونتوس ایتالیا

افسانه خواستن؛ در یک روز زیبا و به یاد ماندنی در اولین روز ماه نوامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان داتزلیو تحصیل می‌کردند، درکنار رویای داشتن یک تیم ورزشی، همراه با تاسیس یک تیم فوتبال آغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در تورینو متولد شد. مجموعه‌ای متمدن که برای بازی فوتبال، تفریح و لذت بردن از فوتبال و خواسته‌ها و ایده‌های نو توسط شاگردان مدرسه ماسیمو داتزلیو تاسیس شد. برادران کنفاری سرانجام در اولین روز ماه نووامبر تصمیمی که از مدتها پیش در نظر گرفته بودند را عملی ساختند تا حیات باشگاهی به عظمت یوونتوس آغاز شود.

اولین دیدار این تیم تازه تاسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تاکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و آرزویی که از مدتها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.

ایوجنیو و انریکو تصمیم مهمی در زندگی خود گرفته بودند و خواستار داشتن یک باشگاه حرفه و بزرگ فوتبال بودند، بنابر این زمانی که با شوق جوانان روبرو شدند با قاطعیت بیشتری برنامه و کار خود را ادامه دادند.

نام گذاری باشگاه

با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تاسیس کنندگان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و سه نام، جامعه‌ای که با قدرت پیش می‌رود، جامعه ورزشی ماسیمو داتزلیو و باشگاه ورزشی یوونتوس مد نظر گرفته شد. با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان دراین تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تایید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام گذاری شد.. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان و یا جوانان است. ایوجنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید. پس از این تغییر در سطح مدیریت، باشگاه برای نخستین بار محل خود را به ساختمانی سه اتاقه همراه با یک حیات به نام کروچتا در خیابان پیاتزای ۴ تغییر می‌دهد.

نخستین دیدار رسمی یوونتوس

تیم یوونتوس در سال

یووه ابتدا به صورت غیر حرفه‌ای در رقابت‌های مختلف حاضر می‌شود و در نهایت بیانکونری‌ها اولین حضورشان را در رقابت‌های قهرمانی در سال ۱۹۰۰ تجربه می‌کنند. نخستین بازی رسمی در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۰۰ برابر تورینو است که با شکست همراه می‌شود. سپس در سال ۱۹۰۱ به نیمه نهایی می‌رسند و در سال‌های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ در دیدار فینال برابر جنوا تن به شکست می‌دهند.

الساندرو دل پیرو

·        بیشترین گل خورده در یک فصل:۵۶ گل

·        کمترین گل خورده در یک فصل: ۱۴ گل

·        بیشترین پیروزی در یک فصل:۲۸ پیروزی

·        کمترین پیروزی در یک فصل:۸ پیروزی

·        بیشترین شکست در یک فصل:۱۵ شکست

·        کمترین شکست در یک فصل: صفر شکست (فصل 2011-2012)

·        بهترین پیروزی خانگی:۹-۱مقابل اینتر میلان

·        بدترین شکست خانگی:۴-۱ مقابل آث میلان

·        بزرگ‌ترین پیروزی خارج خانه:۷-۰ مقابل آث میلان

·        بدترین شکست خارج خانه:۶-۰ مقابل اینترمیلان

·        بهترین گلزن باشگاه:الساندرو دل پیرو با ۲۷۷ گل

·        بهترین گلزن در یک فصل:فلیسی بورل با ۳۱ گل

·        بیشترین بازی باشگاهی:الساندرو دل پیرو با ۶۰۱ بازی

·        بهترین گلزن اروپایی:روبرتو بته گا با ۲۷ گل

·        بیشترین بازی اروپایی:گتانو شیرا با ۸۷ بازی

·        بیشترین گل زده در یک فصل:۱۰۳ گل

·        کمترین گل زده در یک فصل:۲۸




طبقه بندی: معرفی تیم های باشگاهی اروپا،
[ یکشنبه 17 شهریور 1392 ] [ 10:02 ] [ محمد ]

 

ورزشگاه ویسنته کالدرون

نام کامل

ورزشگاه ویسنته کالدرون

محل

مادرید

تاریخ شروع ساخت

۱۹۶۱

تاریخ در حال ساخت

۱۹۶۶

تاریخ بازگشایی

۲ اکتبر ۱۹۶۶ میلادی

تاریخ بازسازی

۱۹۸۲

مالک

باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید

گرداننده

باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید

نوع زمین

چمن

گنجایش

۵۴٬۸۵۱ نفر

مستاجرها

خانه

باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید

ابعاد زمین

۱۰۵ × ۷۰ متر

ورزشگاه ویسنته کالدرون (به اسپانیایی: Vicente Calderón Stadium) ورزشگاهی در شهر مادرید در کشور اسپانیا است.

بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید در این ورزشگاه برگزار می‌شود.

 

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ سه شنبه 12 شهریور 1392 ] [ 11:14 ] [ محمد ]

باشگاه فوتبال رئال مادرید

نام کامل باشگاه

باشگاه فوتبال رئال مادرید (Real Madrid Club de Fútbol)

تاریخ تأسیس

۶ مارس ۱۹۰۲

نام ورزشگاه

سانتیاگو برنابئو
(
گنجایش: ۸۰٫۳۵۴)

مدیرعامل

فلورنتینو پرز

سرمربی

ژوزه مورینیو

لیگ

لالیگا

آدرس اینترنتی

http://www.realmadrid.com

افتخارات

لالیگا: ۳۱ بار، اولین بار در سال (۳۲-۱۹۳۱) و آخرین بار در فصل (۲۰۰۷-۲۰۰۸)
جام حذفی: ۱۷ بار، اولین بار (۵-۱۹۰۴) آخرین بار در فصل (۹۳-۱۹۹۲)
اروپایی: قهرمان جام قهرمانی اروپا: (لیگ قهرمانان ۹ بار)، اولین بار در فصل (۵۶-۱۹۵۵)، آخرین بار در فصل (۲۰۰۲-۲۰۰۱) قهرمان جام یوفا: ۲ بار در سال‌های (۸۶-۱۹۸۵) و (۸۵-۱۹۸۴)
بین قاره‌ای: ۳ بار در سال‌های (۲۰۰۰-۱۹۶۰)

تاریخچه

با ۹ قهرمانی اروپا و ۳۱ قهرمانی که در کلکسیون افتخارات خود می‌بیند با بیشترین رای از نظر فیفا بهترین تیم در قرن ۲۰ شد. تشکیلات این باشگاه خیلی پیچیده‌است.

فوتبال در پایتخت اسپانیا توسط استادان و دانشجویان و جمعی از افراد دانشگاه اوکسبریج معرفی و موسسه‌ای برای فوتبال شبیه فدراسیون‌های امروزی در سال ۱۸۹۵ شکل گرفت.

در سال ۱۹۰۰ باشگاه جدید فوتبالی در مادرید و اسپانیول شکل گرفت. بعد از جدا شدن اسپانیول بار دیگر نتیجه شکل گرفتن تیم Sociedad Madrid FC شد. این باشگاه پس از سه بار تغییر و تحول و پیشرفت بالاخره با نام باشگاه فوتبال رئال مادرید ثبت شد. انتخاب رنگ پیراهن برای آنها مشکل نبود و به دلیل نفوذ انگلیسی‌هایی که در آن جا نقش داشتند رنگ سفید را برای تیم خود انتخاب کردند. بعد از گذشت سال‌ها در لیگ بین‌المللی، وقتی که رئال ۴ قهرمانی کوپا دل ری را، داشت مادرید صاحب دو قهرمانی در دهه ۱۹۳۰ شد. اما بعد از آن دو جام مادرید دو دهه صبر کرد تا دوباره برای قهرمانی راهی پیدا کند.

در پایان آنها تصمیم گرفتند که در تیمشان تحول ایجاد کنند و چهره تیم را عوض کردند و به تیمی مدرن برای همیشه تبدیل کردند. با بازیکن‌هایی مانند آلفردو دی استفانو، فرانس پوشکاش، فرانسیسکو جنتو، هکتور ریال، ریموند کوپا، خوزه سانتاماریا در دهه ۱۹۵۰ موفقیت‌های این تیم دوباره آغاز شد.

آنها با اوردن جام به خانه در سال‌های ۱۹۵۷-۵۸ ,۱۹۵۶-۵۷ ,۱۹۵۴-۵۵ ,۱۹۵۳-۵۴ شاهد موفقیت خود در تغییر چهره تیمشان بودند.

در اولین بازی فینال در اروپا رئال به پیروزی ۴ بر ۳ دست یافت.

۴ قهرمانی رئال و برگزاری جشن‌های قهرمانی این تیم را به اوج رساند. از جمله این موفقیت‌های می‌توان به برد ۷ بر ۳ رئال مقابل اینتراخت فرانکفورت در ورزشگاه همپدن پارک در کشور اسکاتلند در سال ۱۹۶۰ اشاره کرد.

در دهه ۱۹۶۰ سرنوشت رئال عوض شد. رئال رتبه‌ای بهتر از ۸ در باشگاه‌های اسپانیا پیدا نکرد. تا زمانی که دوباره به لیگ اروپا رفت و در مقابل پارتیزان در سال ۱۹۶۶ به پیروزی دست یافت.

دهه بعد یعنی دهه ۱۹۷۰ برای رئال با موفقیت در سال‌های ۱۹۷۲، ۷۵، ۷۶، ۷۸، ۷۹ و ۸۰ همراه بود.

رئال ۵ قهرمانی پیاپی خود از سال ۱۹۸۶ تا سال ۱۹۹۰ را مدیون ۵ ستاره مشهور خود به نام‌های امیلیو بوترگوئنو، Manolo Sanchís, Martín Vazquéz, Míchel Pardeza , Miguel Pardeza است.

نیمه اول دهه ۱۹۹۰ رئال صاحب ۲ قهرمانی لیگ و یک قهرمانی جام حذفی شد. قهرمانی‌های رئال در این قرن با پیروزی بر یوونتوس در سال ۱۹۹۸ که باعث قهرمانی رئال در اروپا شد به پایان رسید.

این پیروزی‌ها باعث نشد که مدیر باشگاه لورنزو سانز بتواند جای خود را حفظ کند.

وقتی وی از کار برکنار شد یک نجیب زاده به رای هیئت مدیره به نام فلورنتینو پرز سر کار امد. فلورنتینو پرز با پشت گرمی‌هایی که از نظر سیاسی داشت دست به تقویت تیم زد و باعث بازگشت دوباره موفقیت به رئال شد. اولین خرید پرز که یکی از شارژهای وی به تیم به شمار می‌رفت لوئیز فیگو از تیم رقیب یعنی بارسلونا بود. این تقویت‌ها از سوی مدیر باشگاه باعث دومین قهرمانی اروپا در سه سال شد. که دومین قهرمانی با پیروزی بر والنسیا در پاریس حاصل شد. با اضافه شدن زین‌الدین زیدان تیم قوی تر شد تا سیاست مدیر باشگاه یعنی گرفتن ستاره‌ها و همزمان بازی دادن به جوانان که به نام زیدان‌ها و پاون‌ها (به اسپانیایی: los Zidanes y los Pavónes) با گرفتن هافبک خوش تیپ فرانسوی و دفاع جوانی به نام پاون معروف شده بود، به انجام برسد.

این اقدامات باعث شد که رئال به عنوان بهترین تیم سده ۲۰ انتخاب شود.

نهمین قهرمانی رئال در باشگاه‌های اروپا که با گل دیدنی زیدان با تیم بایرلورکزن در ورزشگاه همپدن پارک همراه بود باعث سر بلندی این تیم اسپانیایی شد.

سال بعد رئال فقط قهرمان اسپانیا شد که این موضوع باعث اخزاج مربی این تیم یعنی ویسنته دل‌بوسکه شد و در همان سال بیش از ۱۶ بازیکنان رئال مجوز ترک ایم تیم را گرفتند.

در این هنگام درها برای آمدن دیوید بکهام باز شد که این بازیکن با سر و صدای زیاد تبلیغاتی وارد مادرید شد. با آمدن بکهام موج جدیدی از بر رئال حاکم شد و در زمینه تبلیغات فوتبالی نبض بازار را در دست گرفت. به دلایل فراوان تیم رنج‌های زیادی را تحمل کرد و ۳ سال را بدون قهرمانی پشت سر گذاشت. مربیان زیادی آمدن و رفتن، بازیکنان زیادی هم جذب تیم شدند اما هیچ یک نتوانست تیم را از بحران خارج سازد.

بالاخره در اوایل سال ۲۰۰۶ پرز از سمت خود کناره گیری کرد تا راه را برای آمدن مدیر جدید در تابستان را هموار کند. سرانجام در ژوئیه رامون کالدرون که عضو هیئت مدیریتی فلورنتینو پرز نیز بود با قول‌های فراوانی که داده بود با رای اکثریت به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. با آمدن فابیو کاپلو به عنوان مربی مشغول به کار شد سرانجام باعث قهرمانی رئال در لیگ اسپانیا پس از ۵ سال بدون قهرمانی همراه شد اما باز مدیران رئال نامهربانی کردند و کاپلو را کنار گذاشتند و برن شوستر آلمانی را جایگزین وی کردند. در آن فصل رئال خالی از بازیکنان ستاره مانند زین‌الدین زیدان، دیوید بکهام، روبرتو کارلوس و رونالدو بود.[۱]...




طبقه بندی: معرفی تیم های باشگاهی اروپا،
[ دوشنبه 11 شهریور 1392 ] [ 11:58 ] [ محمد ]

 

ورزشگاه ملی ورشو

نام کامل

ورزشگاه ملی ورشو

محل

al. Zieleniecka 1 ورشو، لهستان[۱]

تاریخ شروع ساخت

۲۰۰۸

تاریخ در حال ساخت

۲۰۰۸-۲۰۱۲

تاریخ بازگشایی

۱۹ ژانویه ۲۰۱۲

مالک

گرداننده

دولت کشور لهستان

نوع زمین

چمن

هزینه ساخت

۵۰۰ میلیون دلار

طراح

گرکان، مارگ و شرکا

گنجایش

۵۸٬۵۰۰ نفر

مستاجرها

خانه

تیم ملی فوتبال لهستان
سوپر جام فوتبال لهستان
جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲

ورزشگاه ملی ورشو (به لهستانی: Stadion Narodowy) ورزشگاهی است که در شهر ورشو در کشور لهستان قرار دارد که مخصوص مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ ساخته شده‌است.

این ورزشگاه در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲ به صورت رسمی افتتاح و اولین مسابقه فوتبال در آن در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲ مابین تیم ملی فوتبال لهستان و تیم ملی فوتبال پرتغال که با نتیجه مساوی صفر بر صفر همراه بود برگزار شده است.

 

 




طبقه بندی: استادیوم های جهان،
[ دوشنبه 11 شهریور 1392 ] [ 11:26 ] [ محمد ]

 

تاریخچه تیم ملی فوتبال اسپانیا

 

افتخارات

تیم ملی اسپانیا دو بار در جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۴ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ به مقام قهرمانی رسیده است. این تیم در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ برای نخستین بار به فینال جام جهانی راه یافت[۱] و قهرمان شد.

جام جهانی ۲۰۱۰

تیم ملی فوتبال اسپانیا در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی با برد تیم آلمان به فینال راه یافت. این تیم در بازی نهایی، تیم ملی فوتبال هلند را یک بر صفر در وقت اضافه با گل آندرس اینیستا در دقیقه ۱۱۶ شکست داد و قهرمان جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی شد.

 

 




طبقه بندی: تاریخچه،
[ دوشنبه 11 شهریور 1392 ] [ 10:15 ] [ محمد ]

تیری آنری

شناسنامه

نام کامل

تیری دانیل آنری[۱]

زادروز

۱۷ اوت ۱۹۷۷(۱۹۷۷-08-۱۷) ‏(۳۵ سال)[۱]

زادگاه

لزولی, اسون, فرانسه

قد

۱٫۸۸ متر (۶ پا ۲ اینچ)

پست

مهاجم

اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی

نیویورک رد بولز

شماره

۱۴

تیم ملی

۱۹۹۷

فرانسه زیر ۲۰ سال

۵

(۳)

۱۹۹۷–۲۰۱۰

فرانسه

۱۲۳

(۵۱)

تیری دانیل آنری (۱۷ اوت ۱۹۷۷ در اسون، فرانسه) بازیکن فوتبال فرانسوی است. او مهاجم باشگاه نیویورک رد بولز است. او تا قبل از رفتن به بارسلون تا سال ۲۰۰۷ در آرسنال بازی می‌کرد. آنری در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به همراه تیم ملی فرانسه نایب‌قهرمان جهان شد. خطای هند آنری در بازی فرانسه و جمهوری ایرلند (پلی آف جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰) باعث صعود فرانسه به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ شد.

وی بعد از جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در یک کنفرانس خبری خبر از کناره‌گیری خود از تیم ملی فوتبال فرانسه و همچنین پیوستن به تیم نیویورک رد بولز داد.

 




طبقه بندی: بازیکنان، اسطوره های فوتبال،
[ دوشنبه 11 شهریور 1392 ] [ 05:30 ] [ محمد ]

علی پروین

شناسنامه

نام کامل

علی پروین

زادروز

۳ تیر ۱۳۲۵

زادگاه

تهران، ایران

قد

۱٫۶۸

نام مستعار

سلطان

اطلاعات باشگاهی

باشگاه کنونی

بازنشسته

شمارهٔ پیراهن

۷

پُست

هافبک

باشگاه‌های حرفه‌ای

سال‌ها

باشگاه‌ها

بازی(گل)

?-۱۳۴۷
۱۳۴۸-۱۳۴۹
۱۳۴۹-۱۳۶۶

کیان
پیکان
پرسپولیس



۳۴۱ (۱۲۱)
[۱]

تیم ملی

۱۳۴۹-۱۳۵۹

ایران

دوران مربیگری

۱۹۸۲-۱۹۸۸
۱۹۸۸-۱۹۹۳
۱۹۸۹-۱۹۹۳
۱۹۹۸-۲۰۰۳
۲۰۰۵-۲۰۰۶

پرسپولیس
پرسپولیس
ایران
پرسپولیس
پرسپولیس


 

زندگینامه و آغاز فوتبال علی پروین در روز سوم مهر ۱۳۲۵ در تهران، محله بازار، کوچه غریبان به دنیا آمد.او پنجمین فرزند یک خانواده پرجمعیت ده نفره است . تولد پروین تقریباً مصادف با تاسیس باشگاه مردمی و سازنده شاهین بود.

علاقه پروین به فوتبال از همان سال‌های کودکی شکل گرفت . در همان سالها خانواده اش به محله دولاب ( خیابان عارف) نقل مکان کردند. این جابجایی در افزایش علاقه او به فوتبال تاثیر بسزایی داشت زیرا محله دولاب به خاطر داشتن زمین‌های خاکی فراوان مثل زمین نادر، زمین منبع، زمین عارف و ... مورد توجه علاقه مندان به فوتبال بود . وی در مهرماه ۱۳۳۲ وارد دبستان شد و از مدرسه توحید، تحصیل را آغاز کرد ولی علاقه شدید او به فوتبال مانع پیشرفت او در زمینه درسی شد. پروین فوتبال را به طور جدی از دوازده سالگی و از زمین عارف واقع در خیابان ۱۷ شهریور و محلات شیوا و غیاثی آغاز کرد . اولین تیمی که او به عضویت آن درآمد تیم عارف بود که با همت و تلاش جعفر بیگی تاسیس شده بود. پروین در این سال‌ها شاهد درخشش فوتبالیست‌های ایرانی مانند کوزه کنانی، پرویز دهداری، بیوک جدیکار، مسعود برومند و... در عرصه بازی‌های داخلی و خارجی بود و همیشه بازی‌های دو تیم پرطرفدار شاهین و تاج را پیگیری می کرد. روز پنجم خرداد ۱۳۳۷ برای این نوجوان فوتبال دوست یک روز تلخ و فراموش نشدنی است زیرا تیم ملی فوتبال ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۶۴ توکیو با ۴ گل به تیم اسرائیل باخت.




طبقه بندی: اسطوره های فوتبال،
[ جمعه 8 شهریور 1392 ] [ 11:39 ] [ محمد ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3

درباره وبلاگ

با سلام من محمد مدیر وبلاگ fifamm هستم امیدوارم از این وبلاگ استفاده برده باشید لطفا پس از مشاهده وبلاگ نظرات خودتون برای ما بفرستید.
دوست دار قلب شما...
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :